Seda merhaba,
 
Bundan yaklaşık 10 ay önceydi kapından ilk kez girdiğimde..göğsümün üstünde sanki avucum büyüklüğünde bir taş vardı ve ne nefes alabiliyodum ne de onu yerinden oynatabiliyodum...geceleri bu acıyla uyuyor, sabah gözümü açar açmaz yine aynı düşüncelerle savaşıyor, içinden çıkamıyor, hazmedemiyordum..Yıllarca taa liseden bu yana bana aşık olduğunu bildiğim bu adamla yıllar sonra yollarımız kesistignde tutku dolu ve o zamanlar düşündüğüm şekliyle muteşem bir ilişkiye başlamıştık. Her şey ilk 2-3 ay harikaydı, geceleri evimin kapısına süpriz gelişler, pahalı hediyeler, tatiller, yemekler, muhabbetler, sevişmeler..yakın arkadaslarim dugun kıyafeti dusunuyorlardı artık..sonra bazı şeyler degismeye basladı. Bana dusunlugu azaldı, muhabbet etmez olduk..Tartısmalar sonrası hep adım atan ben oldum, barıştık ama ne bir el üstünde tutma ne bişi ama bunların yerine, sonrasında sarılmaların olmadığı tutkulu sevişmeler yasandı...Üst üste gelen umursamaz hatta saygısız tavırlar taa ki bir gece sabrımı taşıran son hareketine kadar devam etti..ve ben ağlaya ağlaya çıkarken o evden o oturduğu koltuktan kalkmadı bile, peşimden gelmedi ve haftalarca aramadı..işte böyle bir değersizlik haliyle gelmiştim ilk kez kapına...Nasıl olurdu, bana bu kadar hayran olan bu adam, benim için delirmesi gerekirken, beni el üstünde tutması gerekirken beni boşvermişti..acım hırsım çok büyüktü..Yakınlarım senden iyisini bulamaz asla da deseler anlamsızdı cunku hic bir cabası yoktu beni kazanmak icin hatta doymustu sanki yetmisti bu kadarı ona..
 
Sonra sonra senle konuştukça, workshop, yaptığımız çalışmalarla farkettim kendimi..kendime tüm bunları nasıl cektigimi..Gercek bir dişinin nasıl olması gerektiğini ve benim bu noktadan ne kadar uzakta olduğumu..Halbuki ben dişiliğin, erkeğinle yatakta yaşadığın bir duygu olduğunu, dışarda da beğenilen bir kadın olmanın dişiliğin ta kendisi olacağını düşünmüştüm hep..bir erkek daha fazla ne isteyebilirdi ki?
 
Önce içim sızlamıstı keske bunları daha önce ögrenmis olsaydim dedim, cunku o adamı hala istiyodum ve bunlari daha once ogrenseydim onu elimde tutabilirdim..Cok gecmeden de ondan telefonlar gelmeye basladı, bulusmak istemeler, ısrarlar..Bulustuk da.. ama senin de dediğin gibi beni bıraktıgı noktadan almaya calisti yani bi sekilde ozur dilemeden, gecmisi aciklamaya calismadan ona olan zaafımı, istegimi hatirlatmaya calisti kendince..evine cagırdi, hatta yalvardi defalarca..cunku ben disiligi orda yasatmıstım ona, onu oyle programlamıstım...onceleri kendimi zorluyordum gitmemek icin..senin dedigin gibi tatli tatli ısrarlarina karsi durdum..O hep daha fazlasını istedi ben kendimi bir mesafede tuttukca..Ama sonraları, yine senin hep dedigin gibi, Onu bu mesafeden seyrettikce, gercek bir erkek vasfından uzak tavırlarını, kendine guvensizligini, kısacası en basta flort evresinde gormem gereken ne varsa gorme fırsatı yakaladım..Once acım, hırsım gecti topraklama calismalarıyla..sonrasındaysa kendime deger verdigimi hissettirecek seyleri hayatima soktukca, onla doldurdugum bosluklarım dolmaya basladı ve ben dikelmeye basladım..Hayatım kendiliginden farkli bir yon aldı, kendi evime cıktım ilk defa ailemden ayrı alarak bir kız arkadasimla..Kız ardaslarımla daha fazla zaman gecirmeye basladım, bu da benim icin yeniydi cunku onceden erkek arkadaslarimla daha mutlu zaman gecirirdim..icimdeki dişi canlanmaya basladikca bu da degisti kendiliginden..Zaman icersinde o beni 10-15 gunde bir aramayı surdurdu, anlayamıyordu benim nasıl olupta ondan uzak durdugumu..ve kendini unutturmamak icin arıyordu, ya dağa kaymaya cagiriyodu yada başka sacma bir bahane uyduruyordu..
 
En son sana geldigimde neden diye sormustum sana, neden hala beni aradgında garip bi heyecan duyuyorum, veya mesajlarına cevap veriyorum diye..cunku artık biliyorum bu adam benim istedigim beni saracak, ilskisine kadınına sahip cıkacak adam degildi, beni bu hali tatmin etmeyecekti..Sen de "senden aldıgını, caldıgını kadınlık gururunu geri ödemesini istiyorsun, sonra bu hesabında bitecek" demiştin..evet buna artık tum kalbimle eminim gercekten..ve gozlerimle gorup sahit oluyorum..ben dikeldikce, hayatıma, zihnime, bilincaltima koydugum bariyerleri kaldırdıkca o bana kendiliginden geliyor bu odemesini yapmaya..benim hic ama hicbir şey yapmama gerek yok..Web sayfanda bu örnekleri okudukca icim acilirdi ama bana olmaz gibi gelirdi sanki ben hep biraz mahsun kalicam gibi gelirdi.. bu adam oyle kırmıstı ki kadınlık gururumu, oyle hice saymıstı onemsememisti ki beni..sanki bu duygular duzelmezdi oyle kolay kolay...Sen beni once buna inandırdın, sonra da gercegin tam da kendisini yasamamı sagladın..
 
En guzeli de icimde bir gram bile hırs kalmadı ona karsı, hatta cokca sefer icimden tesekkur ettim cunku bu son 9-10 ay icersinde artik baska bir kadin oldum. Bana onerdigin Ruhlarin yolculugu kitabında da bahsettigi gibi biliyorum ki boyle bir degisim gecirmem gerekiyordu ve burda itici bir guc gerekiyordu ve bunu yapacak kişi de en cok sevdigim asik oldugum adamdan başkası olamazdi, en çok onun yapacagi sey beni sarsıp kendime getirebilirdi..o sadece gorevini en iyi sekilde yerine getirdi..Bana dusen onun rolunu elestirmek degil sahne bana geldiginde rolumu hatırlamak ve sahnelemekti..Burda sen benim oyuncu koçum oluyorsun :) ve inan her sabah icimden seni tanıdıgım ana sukrediyorum..
 
İşte sana o ilk geldigim gun cok uzaktaydi bu huzur, keyif mutluluk..o zaman sorsalar 8-9 ay sonra belki unuturum ama acısı, sızlaması icimde kalır atamam kolay kolay derdim ve erkeklere karsi duydugum guvensizlik ve nefret benle cok uzun sure gelirdi...Aralarda yine bazen kendimi eski kalıp dusuncelere dalmis buluyorum ama zorlaya zorlaya hatta bazen suruye suruye defterimin basina geciyorum ve topraklama yapıyorum sonrasında bittginde yerine pozitif duyguları yerlestirdigimde kus gibi hafifliyorum ve icim umitle doluyo..eskiden olsa ne zaman bunalım yapsam bir an once yatmak, hic yataktan cıkmamak isterdim...Ama enerjimi ne kadar dusukte bırakırsam cekecegim seylerin de dusuk enerjide olacagini, asla yasamayi hayal ettigim seyleri cekemeyecegimi ogrendigim gunden beri bu sekilde asla yatmıyorum...ve hergun bana yapılan iltifatlar, basima gelen kucuk buyuk guzel gelismelerle karsiligini alıyorum..
 
Birkaç seans once deger konusunda konusurken para konusundaki dusuncelerimi paylasmistim ve sen bu konuda da almam gereken uzun bir yol oldugunu soylemistin nazikce :) ve odevler vermistin..Paranın kotu birşey olmadıgını bir sevgi enerjisi oldugunu anlatmıstın...Para ve zengin kisilerle ilgili ile ilgili bunca pis dugular beslerken zaten bana gelmeyecegini soylemistin..En cok da, paranın asıl olarak hayatımda "ozgurlugu" getirecek bir olgu oldgunu anlatman kazındı kafama..Ödevlerime başladım ve bir aydan biraz daha fazla bir sure sonra noldu biliyo musun? Babam aradı - ki kendisi beni ya araba vergisinden bana dusen kısım yada kredi kartı borcunu bitir artık demek icin arar- ama bu sefer "paran var mı?" diye sordu..ve sonra "sana bu ay 3000 TL gonderecegim kartını kapatırsın olur mu kızım" dedi..hem sok oldum hem de icimden "vay be dedim oldu gerçekten ben yaptim bunu ben basardim" :) ..Bunun, dogru yolda olduguma dair bir isaret oldugunu biliyorum ve bu yolda daha uzun bir yolum var devam edecegim :)
 
Son olarak, şu aralar kalbimin kıpır kıpır oldugunu paylasmak istiyorum senle :) ..ama bu sefer biri gelsinde beni mutlu etsin modunda yaklaşmadığımdan karartmadım hemen gözlerimi..bakalım zaman ne gosterecek ama artık ben flortun tadını cıkarıyorum :) aynı ogrettigin gibi..
 
Sana çok uzun zamandır yazmak ve benim için ne kadar önemli olduğunu kelimelerle ifade etmek istiyordum..
 

Z.D.