Merhaba,
 
 
Benim sizinle yolculuğum 2009 sonbaharında başladı.Artık sıkıntılarımın tavan yaptığı, beynimim sürekli olarak yalnızlığım ile ilgili olarak konuştuğu, hayatın bana dar olduğu dönemlerdi.En küçük birşeyde sinirlenen, bunalan, karalar bağlayan bir kişi olmuştum.Dışarıya bu nasıl yanıyordu bilmiyorum ama içim kocaman bir karanlıktı.Tüm bunların yanında da yıllardır süregelen bir uykusuzluk problemim vardı.

Kendimi yorgun, huzursuz, bıkkın hissediyordum ama bu böyle gidemezdi, birşeyler yapmalı ve kendime gelmeliydim.Günlerimi böyle geçiremezdim.Daha ilerisi ağır bir depresyon olabilirdi ve bu en son istediğim şeydi.Bunları düşünerek yattığım bir gecenin sabahında bir arkadaşım bana sizinle ilgili bir link gönderdi.Gazetede çıkan bir ropörtajınızdı ve onu okuduktan sonra sizinle tanışmaya karar verdim.Şimdi biliyorum ki bu bir tesadüf değil Evren'in bana bir hediyesi:)
 
Yolculuğum bu şekilde başladı.Aygün Hanım ile kendimle ilgili çalışmalar yaptık.Daha gidecek çok yol var ama kendimde farkettiğim birçok değişiklikler var.İçimi şuan aydınlanmış hissediyorum.Kapkaraydı gönlümün rengi şimdi rengarenk :) Hayata daha pozitif bakıyorum.Allah'a inancı olan bir insandım ama bazı şeyleri sadece öyle olması gerektiği için yaptığımı farkettim.Şimdi gerçekten Allah'ımı çok seviyorum ve gerçekten şükrediyorum.Şükrederkende kendimi güvende hissediyorum.Biliyorumki bu hayata planlayarak geldim ve bunun sorumluluğunu alıyorum.Biriyle tanıştığımda, başıma birşey geldiğinde , sinirlendiğimde neden şimdi bunu yaşadım diye sorguluyorum ve çözüm arıyorum.Etrafımdaki herkes sende birşey var diyor , evet var; mutluyum, mutlu olmayı seçtim.Sorunlarım benim, onlar benim için buradalar ya aşıp gelişmeyi seçeceğim ya da içinde boğulmayı.Aşıp gelişmeyi seçtim:) Hepsini aşmak hemen mümkün mü , zaman alacak biliyorum ama çabalıyorum ve bundan çok memnunum.

Tüm hayatımız boyunca bilmeden yaşadığımız çekim yasasını şimdi istediğim şekilde yönetiyorum ve bu o kadar güzel bir duyguki.Olayları istediğim şekliyle olması için o konuyla iglili duyguyu çağırıyorum ve istediğim gibi oluyor :)) Sanki bir sihir gibi ve mutluluk verici.(Tabi sihir olmadığını biliyorum:)))

Eskiden kişisel gelişim kitaplarında yazanlar  bana inanılası gelmezdi.Hayat böyle yazıldığı gibi olmuyor diye de sinir olurdum.Ama hayatımın tüm seçimlerini benim yaptığımı farkettiğim zaman bir aydınlanma yaşadım :)) Yaşadıklarım için başkalarını suçlamaktan vazgeçtiğimde , tüm sorumluluğu üstüme aldığımda gerçekten hafifledim.

Annemle olan ilişkim son zamanlarda sürekli kavgadan ibaretti.Farkettimki bu benim iç halimin yansımasıydı.Kendimi düzelttiğimde, olaylara bakışımı değiştirdiğimde aynı olaylar için kıyametler koparan annem gayet olumlu bir insan haline geldi.
 
Ve benim için en önemli gelişme, UYUYORUM.Büyük harflerle yazdım çünkü yıllardır uyuyamayan bir insandım ben.Bazı geceler hiç gözümü kırpmadan kalkıp işe giderdim.Bunun nasıl bir yorgunluk,nasıl bir ağırlık yarattığı sanırım anlaşılır birşey.Zihmin sürekli konuşurdu,rüyadayken bile rüya gördüğümü bir yandan bana söyleyen bir zihinle 24 saat boğuşuyordum.Hiç anı yaşamamışım bu yüzden, zihnim sürekli olarak olmasını istediğim şeylerle ilgili olarak projeksiyon yapardı.Sürekli konuşan bir zihnim vardı ve daha kötüsü ben bunu normal birşey zannediyorum.Şimdi uyuyabiliyorum ve bunun için hergün şükrediyorum.Zihmin birşeyleri didiklemeye  başladığında bu anda beni ne mutlu ediyor diye üşünüp, noktayı koyuyorum ve uyuyorum.
 
Hayat uzun bir yolculuk ve hergün karşımıza yeni birşeyler çıkıyor.Biryerinde sizlerle karşılaştığım için şükrediyorum ve teşekkür ediyorum.
 
Sevgiler...
 

B.K.