HEP TERK EDİLİYORUM. hEM DE 15 GÜNDE...
Hepinize Merhaba,
Son dönemde 3 tane değişik Regresyon uygulamam oldu. 3 farklı danışanımla deneyimlediğimiz bu regresyonları sizlerle örnek olsun diye paylaşmak istiyorum.
23 yaşında su gibi bir genç kızdı. Henüz hayata yeni başlamış, fazla deneyimi olmamıştı. Sadece 3 erkek arkadaşı olmuş, onlarla da fazla derinleşemeden, aslında 15 gün gibi kısa sürede ilişkileri sonlanmıştı.
Öylesine güzeldi ki?Öylesine saf ve temiz bir aşk sunuyordu ki aslında?Ama erkek arkadaşları ne olursa olsun 15 gün içinde ondan uzaklaşıyorlardı. Bir yerlerde bir şeyler ters gidiyordu ama bunu nasıl değiştirebileceğini bilmiyordu.
Onu koltuğuma oturttum ve yavaşça sakinleştirdim. Çok geçmeden erkek arkadaşları ile yaşadığı deneyimlerde hangi duyguları hissettiğini bulduk. YALNIZLIK VE KAYBETME KORKUSU taşıyordu bilinçaltında. Bu duygulara onu odakladığımda ise ilk hatırladığı anısı, 7 yaşındayken çocuklukta anne ve babasıyla yaşadığı eve döndü. Fakat evin görüntüsünde bir tuhaflık vardı.
-Şu anda nerede olduğunu tarif eder misin Ayşe?
-7 yaşındayım. Çocukluğumun geçtiği evdeyim.
-Burada olmak sana neler hissettiriyor?
-Kötü. Üzgünüm. Babam yalnız ve içki içiyor. Annem yok. Annem ve babam ayrılmışlar ve babam yapayalnız. Onun yalnızlığı beni olumsuz etkiliyor.
-Ama bu evde tuhaflık var. Evin görüntüsü gelmeden önce bir koridor vardı. Burada mor ve pembe tüller asılıydı. O koridor şimdi kayboldu ve ben yine bizim eski evdeyim. Üzgünüm.
Bir müddet Ayşe ile babası ve yalnızlık üzerine konuştuk. Belli ki, babası ile annesinin ayrılığı sırasında kaybetme korkusu geliştirmişti ve hayatına giren erkeklerin çıkıp gitmesinden korkuyordu. Ve tabi, her zaman anlattığım gibi, bilinçaltımıza attığımız korkuları bir süre sonra yaşamaya başlarız. Kime aşık olacağımıza bilinçaltımız karar verir ve biz muhakkak korkularımızı bize yaşatacak kişiliklere doğru çekiliriz.
Sorularıma devam ettim.
-Sana bu duyguyu yaşatan ilk olaya gider misin?
-Buradan başka yok.
-Peki Ayşe, bu deneyime yeniden ve şimdiki halinle bakmanı istiyorum. O zaman hangi duyguları yüklendin? Hayatınla ilgili hangi kararları aldın?
-Bir karar almadım ki?Ama yalnızlıktan korkuyorum. O yüzden giden erkekler bana acı veriyorlar. Bunu hala hissedebiliyorum.
Biraz düşündüm. Belki de bu korkuları genç kızın bilinçaltına yerleştiren ilk ve en önemli olay bu olmayabilirdi. Araştırmaya devam ettim.
-Ayşe?ciğim, demin gördüğün mor ve pembe tüllerle kaplı koridordan geçmeni ve diğer ucuna bir göz atmanı istiyorum şimdi.
-Tamam.
Bir süre sessiz kaldı.
-Ucunda simsiyah bir kapı var buranın. Biraz karanlık.
-Peki o zaman, bu kapıya uzan ve yavaşça aç. Kapıdan dışarıya çıkabilirsin.
Bir süre bekledim. Tam bir sessizlik hüküm sürerken bir anda Ayşe sesini yükseltiverdi.
-Ahhhhhh.
-Ne oldu Ayşe? Bana deneyimini anlatır mısın?
-Burası uçurummuş. Düşüyorum.
Bir müddet düşmeye devam etti ama bir türlü bedeni yere varmıyordu.
-Nasıl bir yer burası?
-Gökyüzü gibi mavi. Düşüyorum hala.
-Öyleyse durdur artık kendini. Bir müddet olduğun yerde kal.
Beni dinledi.
-Şimdi durdum.
-Peki Ayşe, şimdi biraz etrafına bak bakalım, neler görüyorsun?
-Burası hala mavi.
-Etrafta başka kimse var mı?
Göz kapaklarının altından göz bebeklerinin sağa sola hızla oynadığını ve etrafı incelediğini izleyebiliyordum.
-Burada benden başka kimse yok.
-Öyleyse şimdi yukarı doğru çıkmaya başlamanı istiyorum. Ben 1 den 5 e kadar yavaşça sayacağım. Saydığım her sayıyla birlikte yavaş yavaş yukarı doğru çıkarken, bilincinin ve bilinçaltının tüm seviyeleri, farkındalığınla birlikte genişleyecek. Ve genişlerken, bilinçaltın, erkeklerle yaşadığın sorunların temelinde yatan sebepleri ve bu konu hakkında bilmen gereken her türlü bilgiyi sana verecek. Hazır mısın?
-Evet yükselmeye başladım.
-Kollarını önde kavuşturarak hissetmeye çalış bakalım, nasıl bir bedene sahipsin?
Ayşe başını iki yana salladı.
-Benim bedenim yok şu anda.
-Peki neredesin tam olarak?
-Ruhlar aleminde?
-Burada bulunmak sana neler hissettiriyor?
-İyiyim. Çok güzel. Huzurluyum.
-Hala yükseliyor musun?
Birdenbire sesi değişiverdi.
-Hayır. Bir deniz kenarındayım şimdi.
-Bulunduğun sahili biraz tarif eder misin?
Tarif yaptıktan sonra,
-Burada bulunmak bana huzur veriyor. Burası benim çocukluğumda çok sevdiğim sahil.
-Peki şimdi kaç yaşındasın?
-14. Ben erkeğim.
Şaşırmıştım. Normal bir geçmiş yaşam hikayesi olduğunu sanarak sorularıma devam ettim.
-Ailen var mı? Mesela annen baban?
Yüzünde tuhaf bir gülümseme belirdi.
-Bir kız kardeşim var. Adı Ayşe.
Birden tüylerim diken diken olmuştu. Ayşe?nin bir kardeşi yoktu ki?Bildiğim kadarıyla tek çocuktu.
-Peki adın ne?
Söylemedi. Sanki kendi istediği cevapları veriyordu.
-Burada ne yapıyorsun peki?
-Ayşe?yi koruyorum.
-Ayşe?yi nelerden koruyorsun?
-Kötü şeylerden.
-Bunu nasıl yapıyorsun?
-Erkekleri ondan uzaklaştırarak?
Öyle şaşırmıştım ki?Ner olduğunu anlayabilmek için daha fazla soru sordum.
-Bunu nasıl yapıyorsun?
-Söylemeyeceğim işte?
-Peki şimdi sadece Ayşe olarak cevapla. Bu şekilde korunmak hoşuna gidiyor mu?
-Hayır.
-Kimdir seni koruyan?
Erkek olarak cevaplıyor.
-Ben annemim ölen oğluyum.
(Sonradan öğreniyorum ki, Ayşe?nin annesi Ayşe?ye hamile kalmadan önce bir oğlan çocuğu doğuruyor ama talihsizlik sonucu 3 günlük bebek ölüyor.)
-Ayşe olarak cevap verir misin lütfen? Bu korumayı istiyor musun?
-Hayır.
-Öyleyse sence ne yapmalısın?
-Erkek kardeşimi yollamalıyım ama gitmiyor. O uzun boylu, kıvırcık siyah saçlı bir çocuk.
-Şimdi yeniden yollamayı dene. Ona mutlu olabilmen için sana yardım etmek istiyorsa, o zaman seni artık korumayı bırakması gerektiğini hatırlatabilirsin.
Bir müddet içsel olarak konuşmaya devam etti ama sonra birden rahatlamış bir ifadeyle haber verdi.
-Evet, şimdi gitti.
Ne yalan söyleyeyim, Ayşe ile birlikte ben de rahatlamıştım. Sorularıma devam ettim.
-Ayşe?ciğim, bu deneyim sana neler hissettiriyordu? Ve şu andaki hayatında erkeklerle olan problemlerinle nasıl bir bağ kurabilirsin?
-Ben yalnızlıktan korkuyorum ve kalmamak için erkeklere tutunmaya çalışıyorum. Ama aynı zamanda onları itiyordum. Bunu erkek kardeşim de yapıyordu.
-Peki artık kardeşin gitti, yeniden aynı şeyler olacak mı?
-Hayır olmayacak.
-Ondan ayrılmak sana hangi duyguları yaşattı?
-Yalnızlık ve terk edilme duyguları. Belki de ondan aldım bu korkuları
-Bu yaşadığın deneyimden sence neler öğrendin?
Biraz durakladı. Sessiz kaldı.
-Ayşe?ciğim, bu deneyimden sonra nasıl kararlar aldın?
-Artık korkmamam lazım.
-Peki bunu nasıl başaracaksın?
-Bilmiyorum. Galiba korkumla yüzleşmem lazım.
-Nasıl?
-Hmmmmm, erkek arkadaşımın benden uzaklaşmasına izin verip peşinden koşmamam lazım. Ama bunu kabul etmek istemiyorum.
-Peki canım, öyleyse buna bir sonraki seansta devam ederiz. Şşimdilik bu deneyimden almak ve yanında getirmek istediğin herhangi bir duygu varsa al.
-Evet, hafiflik, özgürlük var. Bir de artık erkek kardeşimle vedalaştım. Artık korkmuyorum galiba?
-Çok güzel bundan sonra hayatında hep güzel şeyler olacak.
-Evet, ekekler uzaklaşmayacak.
-Bunu seçiyor musun?
-Evet seçiyorum.
-Harikasın?
Bu seanstan sonra danışanımın erkek kardeşi hakkındaki gerçeği öğreniyorum ve çok şaşırıyorum. Ve aynı şekilde danışanım da şaşırıyor. Seanstaki olayları sizlere yorumsuz veriyorum. Sadece şunu eklemeliyim?Danışanım şu anda daha hafif ve korkusu önemli ölçüde azaldı. Sanırım zaten önemli olan da bu?Korkular temizlendikçe, hikaye ne kadar tuhaf olursa olsun, hayatımız olumlu yönde değişiyorsa, hikayeden ziyade sonuca odaklanmalıyız.