BİR BİLİNÇALTI ÇALIŞMASI
Eminim pek çoğunuz çocuğunuzla uzun seyahat yapmışsınızdır. Çocuklardan uzun süre sorunsuz şekilde arabada ya da uçakta oturması beklenemez. Onlar yerlerinde duramazlar.
New York'ta yaşarken, yaklaşık 11 saatlik uçak yolculuğunu oğlumla birlikte, yılda 3 kez yapmak zorundaydım. Her yolculuğun başında bşraz panik yapıyordum. Çünkü benim oğlum da diğer çocuklar gibi aniden sıkılıyor, sorun çıkartabiliyor ya da durduk yerde ağlamaya başlayabiliyordu. Özellikle uçakta kulakları tıkanmışsa, olanlara anlam veremediği için yaygarayı kopartıyordu.
3 yaşına geldiğinde kendisiyle bir çalışma yapmaya karar verdim. Bu yaştaki çocuklar, ilginç hikayelerle kodlanabilirier. Aslında okuduğunuz her masalın, çocuğunuz ve onun inanç sistemi üzerinde etki yapacağını bilir ve ona göre kitap seçmeye çalışırsanız çok yararlı olur. .
Bir akşam yemek masasında otururken, ve ona yemek yedirirken masal anlatmaya koyuldum. Masalın içinde kendisini özdeşleştirebileceği bir çocuk vardı. Tıpkı bizimki gibi bir de ailesi vardı. Bu çocuk annesi ile birlikte uçağa biniyordu.
Hikayenin buraya kadarki kısmı son derece bizi çağrıştırıyordu. Ama aradaki gelişmeler, bizimle alakasız ve heyecanlı idi. 3 yaş çocuğunun dikkatini çekecek bir konu olması çok önemli çünkü dikkatinin dağılmaması lazım.
Hikayenin içinde bir küçük uçak var. İlk kez sefere çıkıyor. Birşeylerin kötü gitmesinden korkuyor. Bir de büyük uçaklar var ama anne ve çocuk küçük uçağa binmeyi tercih ediyorlar çünkü biliyorlar ki küçük olanlar da büyükler kadar yararlı olabilirler. Bu arada çocuk kendini küçük uçakla da özdeşleştirmeye başlıyor.
Anne ve çocuk uçağa biniyorlar. Yolda kara bulutlar uçağın önüne dikiliyor. Biz sana rüzgar yapacağız diyorlar korkutmak için. Küçük uçak korkarak ağlamaya başlıyor. Anne ve çocuk küçük uçağa korkmaması gerektiğini, eğer cesaretini toplarsa aslında bulutların ona zarar veremeyeceğini söylüyorlar. Ve çocuk bulutların karşısına dikilerek onlara "Buradan hemen gidin. SİZDEN KORKMUYORUZ" diyor. Ve olanca gücüyle onlara üflüyor. Bulutlar korkutamadıklarını görünce dağılıyorlar.
Bu hikayede zaten çocuğun korkuları ile yüzleşebilmeyi öğrenmiş hem de öykünün etkisiyle zihni meşgul edilmiş oluyor. Bu arada kodlamak istediğiniz mesajı vermenin tam zamanı geliyor.
Hikayenin devamında çocuk ve anne yerlerine dönüyorlar. Anne çocuğa dönerek şunu söylüyor.
"Yavrum istersen yolculuğun kalan kısmında uyuyabilirsin. Çünkü yolculuğumuz uzun sürecek ve bu seni sıkabilir. Uyursan yolculuk çok çabuk geçer. Hemen biter."
Ve hikayemizdeki çocuk uyuyor. Gözlerini açtığında yolculuk çoktan bitmiş oluyor. Çocuk hiç canı sıkılmadan, hiç kulakları tıkanmadan, hiç ağlamadan uçaktan iniyor ve gittiği yerde anneannesi, babaannesi, dedeleri onu çok özledikleri için havaalanında karşılıyorlar.
Tıpkı bizim gerçek yolculuklarımızda olduğu gibi.
Benim oğlum bu hikayeyi defalarca anlattırdı bana. Şu anda 6 yaşında. 3 yaşından itibaren uçak ya da araba fark etmez, hiçbir yolculukta sorun yaşamadık. Sadece bana sordu "Anne uzun sürecek mi?" diye. Evet dersem gözlerini kapatıp uyudu ve hepimiz rahat etttik.
Çocuklarınıza anlattığınız hikaye ve masallara dikkat edin. Olumlu mesajlar içersinler.
Sevgilerimle...